آفت سرشاخه‌خوار هلو

از آفات مهم درختان میوه بخصوص هلو محسوب می‌شود. طرز خسارت بدین ترتیب بوده که لارو داخل سرشاخه‌ها، جوانه‌ها و میوهها شده و با تغذیه در سرشاخه‌ها باعث خشکیدگی آنها می‌شود. این آفت داراي رژیم دوگانه خواري یعنی "چوبخواري و میوه‌خواري" است،

ارقام مناسب کاشت درختان میوه هسته دار

براساس آمارنامه سال 1396 سطح بارور باغات کشور 2.4 میلیون هکتار بوده که سهم سطح بارور اختصاص یافته به درختان میوه‌هاي هستهدار 9.6 درصد، معادل سطحی حدود 56121 هکتار می‌باشد. ارقام هلو با پایه شفتالو شامل هلو جی اچ هیل یا زعفرانی که این رقم دیررس بوده و داراي گوشت زرد رنگ و نزدیک هسته آن قرمز، درخت آن پرمحصول، محصول آن خیلی درشت و خوشمزه و هسته جدا و حمل و نقل و بازار پسندي آن بالا می‌باشد. مبدا آن آمریکا، رشد آن ضعیف بوده و در شروع نیاز به تلقیح کننده داشته و گلدهی اواخر فروردین و حدود 10 روز بوده، زمان رسیدن میوه اوایل شهریور، میوه گرد، رنگ پوست قرمز تند و رنگ گوشت زرد، رقم هسته جدا و در مصارف تازه خوري و کمپوت سازي مناسب است، به سرماي بهاره حساس است و در برابر گرماي تابستان مقاوم می باشد.

 هلو اسپرینگ تایم: خیلی زودرس (اوایل خرداد) هسته نیمه چسبیده، اندازه میوه متوسط بازارپسند؛ مبدا آن آمریکاست، و رنگ پوست صورتی تا قرمز، میوه از نوع هسته چسبیده، قابلیت حمل و نقل پایین می‌باشد.

هلو زعفرانی زودرس (اواخر بهار): در حمل و نقل مقاوم، هسته نیمه چسبیده، اندازه میوه متوسط، بازارپسند. قدرت رشد بالا، گلدهی اواخر فروردین، زودرس، زمان رسیدن میوه اواخر خرداد ماه، میوه‌ها گرد و کشیده و پوست قرمز تیره با زمینه زرد، می‌باشد.

 هلو آلبرتا: نسبتا دیررس، میوه آن درشت، هسته جدا، با گوشت زرد رنگ مشابه رقم جی اچ می‌باشد. قدرت رشد بالا، گلدهی اواخر فروردین، زمان رسیدن میوه اواخر خرداد ماه، میوه‌ها گرد و کشیده و پوست قرمز تیره با زمینه زرد می‌باشد.

 هلو انجیري: متوسط رس، درشت، بومی ایران، بازارپسند. قدرت رشد بالا و پربار، شروع گلدهی اواخر فروردین، زمان رسیدن میوه اواخر تیر ماه، رنگ پوست صورتی و قرمز تند، رنگ گوشت آن زرد است، هسته جدا بوده، گوشت آن سفت است و قابلیت نقل و انتقال بالا را داراست، نسبت به سرماي دیررس بهاره و گرماي تابستان حساس می‌باشد.

سرشاخه‌خوار هلو(lineatella Anarsia)

از آفات مهم درختان میوه بخصوص هلو محسوب می‌شود. طرز خسارت بدین ترتیب بوده که لارو داخل سرشاخه‌ها، جوانه‌ها و میوهها شده و با تغذیه در سرشاخه‌ها باعث خشکیدگی آنها می‌شود. این آفت داراي رژیم دوگانه خواري یعنی "چوبخواري و میوه‌خواري" است، لذا مدیریت آن در نهالستانها که میزبان‌هاي اصلی آفت هستند و در باغهاي بارده از اهمیت ویژه اي برخوردار است.

گیاهان میزبان: میزبان‌هاي اصلی آفت، هلو، شلیل و بادام است. به گیاهان دیگري مثل آلو، گوجه، زالزالک، ازگیل و خرمندي نیز خسارت وارد می‌آورد.

سرشاخه خوار هلو

خسارت سرشاخه خوار هلو

سرشاخه خوار هلو، سه شکل متفاوت تغذیه‌اي دارد. شیوه اول، تغذیه از جوانه‌ها و غنچه‌هاي باز شده، شیوه دوم تغذیه از شاخه‌ها و جوانه‌هاست و شیوه سوم خسارت، تغذیه از میوه است. خسارت آفت در زمان میوه‌خواري مهم تر است. این حشره زمستان را به صورت لارو سن دو در داخل جوانه‌ها به سر می‌برد. این لاروها در اواخر زمستان و یا اوائل بهار هنگامی که شرایط حرارتی مناسب شد، از محل زمستانی خارج و فعالیت خود را آغاز می‌کنند. در زمانی که جوانه‌ها کاملاً متورم هستند، لاروها وارد غنچه‌ها شده و به تغذیه می‌پردازند. لاروها معمولاً در زمان ورود به غنچه‌ها، فضولات خود را در دهانه سوراخ ورودي قرارداده که به عنوان علامت خسارت آفت مشاهده می‌شود. در پایان ریزش گلبرگها، حمله به سرشاخه‌هاي جوان شروع می‌شود. لاروها سرشاخه‌هاي نرم و لطیف را معمولاً از نزدیکی محل اتصال آخرین دمبرگ سوراخ کرده و به درون آن نفوذ می‌نمایند. تغذیه لارو در داخل سرشاخه از بالا به سمت پائین ادامه و هنگامی که به قسمتهاي سخت و خشبی برسد، آنرا ترك کرده و سرشاخه دیگري را در همان نزدیکی مورد حمله قرار می‌دهد. سرشاخه‌هاي خسارت دیده پژمرده شده، به سمت پایین خم شده و خشک می‌شوند.

هر لارو طی این دوره از فعالیت خود 6-4 عدد غنچه و گل را با تغذیه از قسمتهاي زایشی آنها تخریب می‌نماید. خسارت آفت به سر شاخه ها تا اوائل خرداد ادامه دارد. لارو سپس سرشاخه‌ها را ترك کرده و میوه هاي نارس را مورد حمله قرار می‌دهد و باعث ریزش میوه‌هاي آلوده می‌شود. لاروها پس از رسیدن به رشد کامل در داخل میوه، از آن خارج شده و در شکاف کلوخه‌هاي سطح خاك، برگهاي پوسیده و لابه‌ لاي علفهاي هرز زیر درختان و داخل پیله بسیار ظریف و ناقص تبدیل به شفیره می‌شوند.

علائم خسارت

خسارت سرشاخه خوار

کنترل بیولوژیکی و غیرشیمیایی

نصب تله‌هاي فرمونی

 استفاده از فرمونهاي جنسی براي تعیین تاریخ دقیق سمپاشی بسیار مفید است. بدین منظور تعداد 2 -1 تله در ارتفاع 1.5 تا 2 متري از سطح زمین در سایه‌انداز درخت نصب می شود.

استفاده از حشره‌کش بیولوژیک BT

براي کنترل آفت در مرحله لاروي، استفاده از حشره کش در زمان شکوفه دهی و تکرار آن 10-7 روز بعد توصیه می‌شود.

کنترل شیمیایی

بهترین زمان سمپاشی براي نسل اول در مرحله صورتی شدن غنچه‌ها و مرحله ریزش گلبرگها (همراه با هرس) و در نسل دوم در اواسط تیر ماه است که در این موقع میوه‌هاي قیسی تازه شروع به تغییر رنگ نموده‌اند. بسته به منطقه و تعداد نسل آفت در هر منطقه و میزان خسارت آفت، ممکن است بیش از یک بار نیاز به سمپاشی با ترکیبات فسفره نفوذي چون دیازینون( %60( EC و کلرپیریفوس ( %8.40 EC ،(باشد.

منبع

دستورالعمل اجرایی مدیریت آفت سرشاخه خوار هلو-1398


منبع : دستورالعمل اجرایی مدیریت آفت سرشاخه خوار هلو-1398
تاریخ مطلب : ۱۳۹۹/۰۸/۰۵